Wydawca treści Wydawca treści

Parki Krajobrazowe

Parki krajobrazowe tworzy się na terenach o wyjątkowych walorach przyrodniczych i estetyczno-krajobrazowych. Mamy ich w Polsce 125. Zajmują 2,5 mln ha, z czego blisko 1,3 mln ha to lasy.

Suchedniowsko-Oblęgorski Park Krajobrazowy należy do Zespołu Parków Krajobrazowych Gór Świętokrzyskich. Utworzony został w 1988 r. na podstawie Uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach Nr XXVIII/279/88 z dn. 10.06.1988 r. (Dz. Urz. Woj. Święt. z dn. 30.07.1988 r, Nr 18, poz. 199.). Obowiązującym aktem prawnym w sprawie Suchedniowsko-Oblęgorskiego PK jest Rozporządzenie Wojewody Świętokrzyskiego Nr 79/2005 z dn. 14.07.2005r. (Dz. Urz. Woj. Święt. z dn. 20.07.2005 r., Nr 156, poz. 1940.), w którym zawarto opis granic, cele ochrony Parku oraz obowiązujące zakazy.

Park podzielony jest na dwa odrębne obszary: Suchedniowski, który obejmuje wzgórza Suchedniowskie i Oblęgorski, obejmujący Pasmo Oblęgorskie, z najwyższym wzniesieniem Górą Siniewską (448 m npm).

Obszar parku jest ważnym terenem źródliskowym rzek Krasnej, Bobrzy i Kamionki. Lasy zajmują ponad 90% powierzchni Parku i stanowią jego najważniejszy element przyrodniczy. Drzewostany w dużej mierze zachowały stan zbliżony do naturalnego, siedliska uległy przekształceniu w nieznaczny sposób. Przeważają tu żyzne lasy mieszane, lasy mieszane wyżynne z dużym udziałem jodły i buka, znane są również z tego terenu stanowiska modrzewia polskiego.

Flora parku liczy ok. 346 gatunków roślin naczyniowych, w tym 15 objętych ochroną całkowitą i 7 objętych ochroną częściową. Na słonecznych zboczach rosną zbiorowiska roślin kserotermicznych z dziewięćsiłem bezłodygowym, ożanką właściwą, skalnicą trójpalczastą, ciemiężykiem białokwiatowym. Lasy są ostoją zwierzyny, rzadkich ptaków lęgowych (bocian czarny, cietrzew, brodziec samotny, jarząbek), a także ciekawych gatunków motyli (paź żeglarz czy rusałki).

Dla tego parku wyznaczono również otulinę, której nadano rangę obszaru chronionego krajobrazu.